Największym znawcą medycyna w XVI wieku był Theophrastusa Bombastusa von Hohenhaima, znany jako Paracelsus. Potrafił leczyć za pomocą przygotowanych preparatów oraz nastawiać zwichnięte stawy, unieruchamiać połamane kości i opatrywać rany.
Przełomowym wydarzeniem było pojawianie w 1543 roku podręcznika anatomii. Autorem dzieła "O budowie ciała ludzkiego" był Andreas Vesalius. Uczony obalił wiele tez Galena, gdyż pod koniec XV wieku zaczęto wykonywać sekcje zwłok ludzi.
Istotnym odkrycie było również zauważenie tendencji zwalczania groźny chorób wirusami słabszych. Zauważały to w 1798 roku angielski uczony, Jenner. Zastosował to w przypadku ospy prawdziwej, która wówczas była śmiertelną chorobą. Ospa atakowała również korowy. Jednak zarażanie się "krowianką", skutkowało uodpornieniem na ospę prawdziwą. Dzięki temu powstała jedna z najskuteczniejszych szczepionek na świecie.
Stworzeniem szczepionki przeciwko wściekliźnie zajął się francuski chemik Ludwik Pasteur. Dopiero w 1885 roku Pasteur zakończył pomyśle swoje badanie, wyodrębniając osłabiony szczep wirusa powodującego tą chorobę.